Gözlerine bulutlar inmiş

24Feb10

Hakkını kaybetmişti. Niye olduğunu hala bilmemesine rağmen bu hakkı ondan alınmıştı. Hem de o zamanlar çok istiyordu, burnunda tütüyordu. Ne yaptıysa artık bu onu o çok istediği şeyden mahrum bırakmıştı. Suçlu muydu ve bu da onun cezası mıydı bilemiyordu. Hem zaten artık o kadar da istemiyordu, kabullenmişti bu haksızlığı.

Hakkını kaybettiği zamandan çok kısa bir süre sonra bir başkası hayalini gerçekleştirmişti. Bu onun hayaliydi ama pek tabii diğerinin de hayali olabilirdi. Sebepler, süreçler ve sonuçlar farklı dahi olsa imrendiği öbürünün kucağındaydı. Korkarak da olsa beğenmedi, bir sürü kötü yakıştırmalar da bulundu, burnunu kıvırdı, hayatına devam edermiş gibi yaptı.

Bir gün, bir araya geldiler. Niye olduğu belirsiz, tesadüf olmadığı ise apaçık. Sanki sözleşilmişti de kimsenin haberi yoktu.

Kalabalıktı ama kalabalık onlardan uzaktaydı. Her yer bembeyazdı, uzakta da flu kalabalık geziniyordu. Kibarlıklarından ödün vermemek için kamuya açık bir mekanı seçmiş olabilirlerdi. Hır çıkacaksa çıkmamalıydı, toplulukların önünde nazikçe diş sıkılıp devam edilmeliydi.

Merhabalaştılar. Baba yoktu, bebek ise arabasında her şeyden habersiz yatıyordu ama uyumuyordu. Anne, annelik görevlerini kusursuzca yerine getiriyordu; arabayı yerleştirdi, yanına bir sandalye çekti, bebeği kontrol etti, yere bir battaniye serdi. Kız, her bebek gören kız gibi gereken cümleleri sarf etti. Bebek, oyuncaklarına daldı arabasının içinde. Anne ile kız yüzyüze döndü, birbirlerine seslenmeye başladılar. İyiydiler, bebekle uğraşmak zordu, “bilirsin”di. Bilmezdi oysa ki. Maması çantadaydı, 1 saat sonra yerdi. Taşımaktan beli ağrıyordu. Ah, bir de ona sorsaydı, asıl o nasıl taşıyacaktı? Eh, o zaman yerde oynarlardı karşılıklı, hem oğluşu yeni yeni emekleme hareketleri de yapıyordu, hoşuna giderdi. Babadan hiç bahsedilmedi değil; iyiydi, işti, güçtü, bildiğin gibiydi. Bilmiyordu artık, unutmuştu oysa ki. Bu konu hemen toparlandı kibarca ve kapandı mutlulukla.

Bebek yere indirildi, kız da karşısına oturdu. Numaralar öğrenildi, şarkıları söylendi, bak ablası ona yeni bir oyuncak bile almıştı. Hiç gerek de yoktu, teşekkür edildi. Bebekle yakınlaştıkça yakınlık hissedildi. Esasında o kadar da sevimsiz değildi. Güler yüzlüydü, hem o kadar güler yüzlüydü ki insanın sarılıp bir daha bırakmak istemeyeceği kadar. Babasına ne kadar da benziyordu ama bu söylenmemeliydi. Babasına sarılıp bırakmamaya çalışmıştı ama olmamıştı. Genetik sevimlilik; insanın içini lime lime kıyan bir sarılma ve koruma isteği oradaydı…

Bebek kızı çok sevdi, genetik sevme dürtüsü. Kız bebeğe bayıldı, genetik çekim gücü. Anne gülümsedi; anneye has paylaşmama alt yapısını maskeleyerek.

Vakit doluyordu, bebek de kız da yorulmuştu ama birbirlerine o kadar içten gülümsüyorlardı ki ayrılmak istemediklerini kalabalıktan bir kaç kişi bile anladı. Anne, oğlunun yorulup yorulmadığını soruyordu sahte anne sevimliliği ile. Kıza “oğlum yoruldu” derse kibarlıktan ödün verilecekmişcesine…

Kız anladı.

Annesine, bebeğin gözlerine bakıp gülümseyerek “uykusu gelmiş herhalde, gözlerine bulutlar inmiş…” dedi.

Çocuk ise ona bakıp hayranlık ve sevgisiyle gülümseyerek “senin de dudakların yıldızlarla dolu” deyiverdi.

Kız, şaşırdı. Sadece gözlerine bakıyordu oysa ki. Ona olan sevgisinin yoğunluğunu o anda fark etti, sonra annesiyle bakışıp gülümsediler. Annesinin gözleri de duymuştu, duyduğunu söylüyordu. Oğlunun kıza dediğini yumuşacık bakarak onaylıyordu.

Kalabalık bunların hiçbirini duymadı; o üç kişi arasında bakışarak kurulan kabul etmenin sesi kalabalığı silip yok etmiş olsa bile.

Ne kadar tanıdıklardı, ne kadar da yakınlardı; sonunda herkesin içini huzur kaplayıvermişti.

Ve, sabah oldu.

Advertisements


No Responses Yet to “Gözlerine bulutlar inmiş”

  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: