“Object not found”

24Jun13

Hislerimiz karşılıklı mı? Korku, acı, öfke, heyecan, ümit, güvensizlik vb. Negatifler yüzeye vurmuyor mu? Kıran kırana mücadele her ne kadar başta hepimizde bir coşku yaratmış olsa da, şimdi biraz daha tükenmişlik ve çaresizlik yok mu?

Eylemde bulunduk, sesimizi duyurduk. Hopladık zıpladık bir hayli dikkat çektik. Senelerin birikmiş enejisi efor buldu, sahalara taştı. Zekamızı kullandık, harika laflar ürettik. Yaratıcılığımızı kullandık herkesi etkiledik. Kah gürültü olduk, kah tek bir ses. Tanıştık, sarıldık, kucaklaştık… “Hepimiz biriz” bir kez daha anladık.

Bir olmanın huzuruyla artık durulma zamanı gelmedi mi? Şiddetin şiddeti çağırdığını idrak etmedik mi? Asla bitmeyen öykü gibi hala karşılıklı sis bombası sektirmenin gecenin eğlencesi olduğunu yadsımasak artık. Bunu yapmıyor olsak bile, onlara alkış tutmanın da bir başka dışa vurumdan ileri gitmedi mi?

Artık durulma zamanı gelmedi mi?

Sakın yanlış anlaşılmasın, pes etmekten bahsetmiyorum asla. Ama, bu “sana vurana sen de patlat bir tane” hali artık canınızı acıtmıyor mu? Sonu var mı bunun?

Şimdi, şiddetti bir yana bırakıp aklı başında insanlar olarak yapıcı çözümler üretme zamanı gelmedi mi? Kurumları protesto edip uzaklaşmaktan tut, yandaş haber kanallarıyla olanı hala anlayamamış kitlelere el uzatmaya kadar bir sürü çözüm üretiliyor. Polise çiçek vermek, her gün olan başka bir anlamsızlık için bir kez daha sanal ortamda ses çıkartmak da tamam. Peki ama daha da güçlü ve gerçekçi çözümlerin vakti gelmedi mi?

Ben anlamıyorum, alenen söylüyorum. Politikadan, siyasetten, tarihten, manipülasyondan, protestodan anlamıyorum. Her gün Facebook’ta ve Twitter’da ve hatta direkt postalarda gezen komplo teorilerinden de anlamıyorum. Pek tabii bir şeyler anlıyorum ama her şey o kadar olabilir ve bir yandan da her şey o kadar uçucu ki! Neye, kime ve nasıl inanacağımı şaşırmış durumdayım…

İzninizle, zekam bu kadar. Hissim “acı”. Acımın öfkeye dönüşmesi ve bunu şiddet olarak dışarı vurmaktan sistemim alt üst oldu. Uykular, yemek saatleri birbirine girdi. Kafam yorgun olduğu gibi bedenim de hata veriyor; baş ağrıları, mide bulantıları, yanan gözler, tıkanan nefes…

Lütfen, şimdi akıllıca bir şeyler yapalım. Eleştirdiğimiz kişi ve kesimlerin oyununa gelmeden ama aynı oyunu aynı kurallarla oynayarak belki. Tıpkı o karşımıza aldıklarımızın senelerdir yaptıkları gibi alttan alta oyarak. Aynı azimle, aynı özveriyle, aynı planlarla…

Yoksa, böyle ortalık yerde vuvuzela çalarak şehit gitmekten başka çare görünmüyor. Zihnen ve bedenen lazım herkes, ölmeye gelmedik! Çocuk oyununa döndü iyice ama kazanmak artık ilkel göğüs göğüse çarpışmadan öteye gidiyor.

Burada tam olarak ne yapılması gerektiğini hala bilmiyorum, anlayamıyorum… Leeloo’dan farksız, bakıyorum ve gözlerim doluyor…

Lütfen içimizdeki enerjileri yapıcı eforlara çevirip daha büyük adımlar atabilelim. Lütfen artık bu birlik olma halimiz bütün olarak hareket edip liderlerini seçsin, muhalefetin yapamadığını yapabilsin.

Amin.

Advertisements


No Responses Yet to ““Object not found””

  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: